Een leven om van te genieten
Na een drukke werkdag kom je thuis. Je wilt gewoon iets eten en daarna verder met je avond. Maar nog voordat je iets pakt, begint het rekenen alweer in je hoofd. "Wat vult echt? Waar krijg je straks spijt van? Wat laat je niet weer graaien een uur later?"
Dus probeer je verstandig te kiezen. Iets kleins, iets gezonds of iets wat ‘veilig’ voelt. Maar ondertussen blijf je bezig met eten. Soms krijg je ineens een enorme trek in zoet. Soms voel je je misselijk, opgejaagd of doodmoe na een maaltijd. En op andere dagen blijf je maar snaaien terwijl je net gegeten hebt.
Je probeert al zo lang grip te krijgen op wat werkt voor jouw lichaam. Toch voelt het alsof je steeds opnieuw moet bijsturen. Dan gaat het een paar dagen goed, en ineens draait alles weer om cravings, klachten of controle houden.
En ondertussen ga je steeds meer aan jezelf twijfelen. Waarom lukt het andere vrouwen wel? Waarom voelt eten bij jou nooit gewoon simpel? Hoe kan het dat je zo je best doet en alsnog steeds opnieuw vastloopt?
Misschien herken je dat je strenger wordt voor jezelf zodra het een paar dagen minder gaat. Dat je baalt van hoeveel energie je kwijt bent aan nadenken over eten. Of dat je jezelf belooft om maandag echt opnieuw te beginnen, terwijl je vooral moe bent van het continu nadenken, aanpassen en corrigeren.
Zo kun je nergens echt van genieten. Zonde dat je jezelf in de weg zit, want het kan ook anders.
