Herken je dit?
Herken je dit?
Je ligt weer op de bank na het eten. Hartkloppingen, zweten, misselijkheid en duizelig. Geen energie om door te gaan met je dag. Je hoofd bonkt, je lijf protesteert. Je grijpt naar iets zoets, alleen maar om weer op te kunnen staan.
Je werkdag is een waas. Je stelt afspraken uit. Je zegt etentjes af. Je durft niet meer gewoon te eten uit angst voor wat er komt.
Je weet echt wel wat gezond is. Je eet volgens de regels. En toch… blijft je lijf protesteren. Het voelt alsof je faalt. Maar dat is niet waar. Je hebt alleen nooit geleerd hoe je lijf echt werkt na een maagverkleining.
En ondertussen blijf je je afvragen: komt dit ooit nog goed? Wordt eten ooit weer gewoon?
















